فصل پنجم در بيان وحىهائى است كه بر حضرت عيسى عليه السّلام نازل گرديده ومواعظ وحكمتهائى كه از آن حضرت صادر شده است حق تعالى مىفرمايد وَإِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ « 1 » « يادآور وقتي را كه خدا گفت : اى عيسى پسر مريم ! آيا تو گفتى به مردم كه : بگيريد مرا ومادر مرا دو خدا بغير از خداوند عالميان ؟ » . در أحاديث معتبره از حضرت امام محمد باقر وامام جعفر صادق عليهما السّلام منقول است كه : خدا اين سخن را هنوز به عيسى عليه السّلام خطاب نكرده است ، وبعد از اين در قيامت خطاب خواهد كرد در وقتي كه نصارى را با آن حضرت حاضر گرداند براي اتمام حجت بر نصارى كه آنچه مىگويند بر عيسى افترا كرده‌اند وأو نگفته است ، واين سؤال را از عيسى خواهد كرد با آنكه خود بهتر مىداند كه أو نگفته است ، وحق تعالى هر امر واقع شدني را كه بيان مىفرمايد به عنوان امر واقع شده وگذشته تعبير مىنمايد « 2 » . قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ « 3 » « عيسى گفت - يعنى گويد - : پاك مىدانم تو را ومنزّه مىدانم از آنكه تو را در خداوندى شريكي بوده باشد ونيست مرا كه بگويم چيزى را كه حق وسزاوار نيست مرا گفتن آن » ، إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ

--> ( 1 ) . سورهء مائده : 116 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 190 وتفسير عياشى 1 / 351 . ( 3 ) . سورهء مائده : 116 .